Ü hû님의 프로필•»--» (( ⓤ -- ⓗⓤ 4 ⓔ...사진블로그리스트기타 도구 도움말

♫ ♪ ♪●• H ã P þ Y .•.¤°•. Ü hû

직업
관심 분야

•»--» (( ⓤ -- ⓗⓤ 4 ⓔ v e ⓡ -- l O v ⓔ )) »--»

o(╥﹏╥)o(( เ พี ย ง ห า ค น ที่ เ ข้ า จั ย เ ร า ดั ย จิ ง ๆ แ ค่ 1 ค น จ า ก ค น 100 ค น แ ค่ นี้ ก็ ถื อ ว่ า ม า ก ม า ย เ กิ น พ อ แ ล้ ว ))

flY -- OveR U

Image Hosted by ImageShack.us
사진(1/21)
2007-10-28

แค่ได้รุจักกาน ... ชานก้อดีจัยแร้ว

 

 

แค่ได้รุจักกาน......ชานก้อดีจัยแร้ว

 

"การที่มีใครบางคนเดินหายไปจากชีวิต"

          T_Tฉันถือว่าเป็นเรืองเศร้า T_T

ยิ่งถ้ารู้ว่า " เขา "  ไม่มีวันหวนคืนกลับมา

 

ประภาคาร

 

+ + ทะเลยามดึกสงัด

ประภาคารอย่างเธออาจมองไม่เห็นฉัน

แต่รู้ไหม...

ฉันจะมองเห็นเธอได้จากระยะไกล

         เสมอ เสมอ

                ที่รัก

เธอไม่ต้องส่องแสงนำทางให้ฉันทุกเวลาก็ได้

                สำหรับฉัน...++

ขอเพียงรู้ว่ามีเธออยู่ตรงนั้นก็พอแล้ว

 

 

แค่ทำใจ

+ + ใครบอกว่าฉันโกรธเธอ

ที่เงียบหายไปนานขนาดนั้น

เป็นเพราะว่ายังทำใจไม่ได้ต่างหาก

                เราไม่ได้เป็นคนสำคัญของกัน

   มีแต่เธอที่สำคัญกับฉัน

นั้นแหละ...ที่ฉันต้องทำใจ

 

 

บางทีโลกน่าจะกว้างกว่านี้

ถนนของเราจะได้ไม่ใช่เส้นเดียวกัน

หรือย่างน้อย ๆ

ถนนของเราอาจจะอยู่ห่างกันมากกว่านี้

 

+ + เวลาที่เราสวนกันอีกครั้งในระยะไกลๆ

เธอจะได้ไม่ทันสักเกตเห็นน้ำตาของฉัน

แต่เพราะโลกไม่ได้กว้างอย่างที่คิด

เธอจึงอาจเคยเห็นฉันแอบปาดน้ำตา

และนั้นแหละ.........ฉันกำลังทำใจ + + +

 

 

 

    ฉันไม่ได้โกรธเธอนะคนดี

 

                ไม่เคยแม้แต่จะคิด....

อย่างน้อย เธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

......แม้จะไม่ใช่ คนสำคัญของกัน

แต่สำหรับฉัน -  เพียงเท่านี้ก็ดีมากแล้ว

 

ฉันไม่ได้โกรธเธอเลยจริงๆ

                .....ฉันแค่โกรธตัวเองในบางเวลา......+ + +

 

บางเวลาที่ไม่สามารถยอมรับความจริงได้

                ตอนนี้ฉันต้องการเวลา และ โลกส่วนตัว

นั่นแหละนะ........ทั้งหมดก็เพื่อที่จะทำใจ

 

อีกไม่นานฉันจะกลับไป

+ + + เป็นเพื่อนของเธอ

 

ฉันจะกลับไปยืนยิ้มให้เธอเห็นให้ได้

     แม้จะไม่ใช่คนสำคัญ

แต่นั้นแหละ.................ฉันก็แค่ทำใจ

 

 

 

ฉันจำเป็นต้องรักคนอื่น

 

+ + + ฉันจำเป็นต้องรักคนอื่น

เพราะการได้รักคนอื่นทำให้ฉันคิดถึงเธอน้อยลง

                ยี่สิบสี่ชั่วโมงในวันหนึ่ง

จะถูกปั้นไปกับการเรียนรู้คนใหม่ๆทุกๆวัน

หัวใจจะได้ไม่ว่างคิดถึงสิ่งต่างๆเกี่ยวกับเธอ

                ........ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ฉันจำเป็นต้องรักคนอื่น

เพราะการได้รักคนอื่นทำให้ฉันลืมเธอได้บ้างบางขณะ

บางขณะ........ที่ทำให้ฉันคิดถึงเธอน้อยลง

+ + แม้ว่าจะไม่สามารถรักเธอได้น้อยลงก้อตาม + +

 

 

 

แค่ได้รู้จักกัน...ฉันก็ดีใจแล้ว

 

เมื่อพบเธอ

ความเศร้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง

การเดินทางสิ้นสุด

พร้อม ๆ กับหัวใจที่หยุดการตามหา

 

เมื่อได้รู้จักเธอ

                ชีวิตก็รู้ว่า....

ไม่มีอะไรมีค่ามากกว่านี้แล้ว

     ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป้นอย่างไร

สำหรับวันนี้.......

แค่ได้ รู้จักกัน.................ฉันก็ดีใจแล้ว

 

 

คนเดียวคนนั้น

 

จะไม่ให้ฉันรู้สึกพิเศษได้อย่างไร

                ในเมื่อผู้คนบนโลกนี้มีเป็นร้อยล้านคน

+ + แต่เธอเป็นคนเดียวที่ฉันอยากดั้นด้นค้นหาให้พบ + +

 

จะไม่ให้ฉันรู้สึกดีได้อย่างไร

ในเมื่อมีคนมากมายอยากบอกรักฉัน

                แต่เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันอยากฟังเพลงรักก่อนนอน

และ..........จะไม่ให้ฉันรักเธอได้อย่างไร

ในเมื่อหัวใจจะกลายเป็นหินไปแล้ว

   แต่เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้รูปว่ามันยังเต้นได้.........และรักได้อีกครั้ง

 

 

 

ความรักสอนให้ฉันพูดความจริง

 

การ เก็บใครสักคนไว้ในใจเป็นเวลานานๆนั้น

                ไม่ใช่เรื่องง่าย

 + + การที่จะมีภาพใครสักคน + +

ทั้งใน ยามหลับและยามตื่น

....ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะตั้งใจให้เกิดหือไม่เกิดได้เช่นกัน........

 

 

                ไม่ใช่เรื่องง่าย

 

 + +แต่การพยายามทำให้มันหายไป + +

กลับกลายเป็นเรื่องยากยิ่งกว่า......

ความรักสอนให้ฉันพูดความจริง

และอยู่กับความเป็นจริง

ความเป็นจริงที่ฉันรักเธอ แต่เธอไม่รักฉัน

ไม่เป็นไร...

ให้มันคงอยู่อย่างนั้น

ความรักมีกระบวนการจัดการตัวเองเสมอ

และอีกไม่นาน...ฉันคงยิ้มได้

 

 

ปลายทาง

 

ฉันเคยคิดว่าฉันรู้จักตัวฉันดี

 + + แต่แล้ววันที่ฉันเดินทางออกไปกลับคนอื่น + +

ฉันก็ค้นพบว่า.........

ฉันไม่เคยรู้จักตัวเองเลย

เพราะการอยู่กับคนอื่นทำให้ฉันยิ่งคิดถึงเธอ

 

ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่า...เธอมีตัวตนอยู่ในใจของฉัน

เธอแอบอยู่ข้างในนั้นมาเนิ่นนาน

ไม่ว่าฉันจะออกเดินทางอีกสักกี่ครั้ง

ฉันจึงค้นพบว่า...

มีเพียงเธอเท่านั้นที่ฉันอยากให้รออยู่ที่ปลายทาง

ไม่ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่

ฉันก็ไม่อยากออกเดินทางไปกับใครอีกแล้ว

 

 

วันที่เดินสวนกัน

 

ในช่วงชีวิตหนึ่ง

เราอาจมีเวลามากมายที่จะทำความรู้จักใครต่อใคร + +

.......แต่เรามีเวลาไม่มากนั้นที่จะได้เรียนรู้ใครสักคน........

 + + + อย่างลึกซึ้ง + + +

 

ในวันที่เราเดินสวนทางกัน

                เวลาสำหรับการทักทายกัน

      อาจเหลืดแค่การพยักหน้าและยิ้มให้

 + + ต่อให้ฉันรู้สึกลึกซึ้งกับเธอเพียงใด

สิ่งที่ฉันทำได้ก็เพียงแค่ยิ้มให้

.........และเดินสวนกับเธอไปเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรก็เท่านั้น.........

 

 

ฉันยังสบายดี

 

ฉันสบายดี

เราเดินห่างมาจากจุดนั้นมาไกลพอตัวแล้ว

                เมื่อย้อนกลับไปมองก็พบว่า.....

      เธอไม่ใช่คนที่ฉันตามหาอีกแล้ว

 + + การเลิกรักเธอเป็นเรื่องยาก  + +

แต่การทำใจว่าเธอไม่เกิดมาเพื่อฉันกลับยากยิ่งกว่า

                .......ซึ้งสุดท้ายฉันก็ทำสำเร็จ.......

 

วันนี้ฉันยิ้มได้...

ในขณะที่หัวใจกระซิบว่า

เธอไม่ใช่โซลเมทของฉันอีกต่อไปแล้ว

และ...ฉันยังสบายดี

 


 

2007-03-11

บางส่งที่เห็นกานอยู่ทุกวัน

 

          

   (( บางทีสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน..))   

เราก็คิดว่าเราก็ต้องเห็นอยู่อย่างนั้นตลอดไป

เราไม่เคยยคิดว่าสิ่งนั้น สำคัญกับเรา..

        มองไม่เห็นแม้แต่ค่าของๆ สิ่งนั้น

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

คนๆ นั้นวิ่งตามคอยใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

เราก็มักจะดูว่าใครคนนั้น เป็นคนงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราต้องสูญเสียใครคนนั้นไป

เราอาจจะรู้สึกเสียใจและเสียดาย

เราอาจจะต้องการเรียกร้อง

ให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม

หรือ

บางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจ

ที่เราได้มีชีวิตที่ปราศจากความน่ารำคาญ

แต่จะมีใครที่รู้สึกหรือ นึกถึง

ความรู้สึกของคนที่เป็นฝ่ายให้บ้าง

บางทีสิ่งที่เค้าให้อาจไม่ได้ตั้งใจ

ทำให้เรารำคาญ

แต่ที่เค้าทำไปเพราะ รักเราจริงๆ

และ เป็นห่วงเราจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่

ความรักของเพื่อนสนิทที่เรามีอยู่

เหมือนความรักของใครอีกหลายคน

ที่ให้เราด้วยความจริงใจ

เราเคยคิดบ้างไหมว่าเราดูแลความรู้สึกของเค้า

ดีพอหรือยัง?

เราให้ความสำคัญถูกคนหรือเปล่า?

เราให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุมากกว่า

ความรู้สึกหรือเปล่า?

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักจะไม่ใช้หัวใจมองคนที่

ให้ความรู้สึกดีๆ ให้เรา

เรามักมองอะไรแค่ฉาบฉวย

แล้วก็ตัดสินด้วยสายตา

ซึ่งบางทีสิ่งที่เรามองข้ามไป

อาจเป็นสิ่งที่ดีมี่สุดในชีวิตเราก็เป็นได้

-- วันนี้อยากให้พวกเราเรา ทั้งหลาย --

จงหันกลับมามองคนที่อยู่ใกล้ ๆ . . .

โดยใช้หัวใจมองบ้าง

แล้วเราก็จะรู้ว่าจริง ๆ แล้ว

สิ่งมีค่าที่สุดอยู่ใกล้ ๆ เรานี้เอง

2007-02-02

แน่ใจช่ายไมว่าร๊าก.... T_T

 

 แน่ใจใช่ไหมว่า... " คือความรัก " 

" ฉันนั้นคือความรัก " 

ที่เธอไม่มีวันทอดทิ้งกันไป

(( กลับไปคิดทบทวนอีกครั้ง )) 

คิดทบทวนอีกที ก่อนตัดสินใจ

ก่อนที่ทุกอย่างในหัวใจ ของฉันจะเป็นเธอ

อะไรคือความรักของเธอ

บอกให้ฟังได้ไหม

ทำใมบอกตัวเองว่าใจ ของเธอนั้นรักฉัน

 " รู้ไหมเมื่อมองสายตา ทุกอย่างมันตรงข้ามกัน "

( เหมือนไม่ใช่ฉันที่ยืนอยู่ในหัวใจ )

ฉันเป็นคนที่เธอรัก หรือเป็นความประทับใจ

บอกได้ไหมให้ฉันได้มั่นใจกว่านี้


(ให้ฉันได้แน่ใจ) ก่อนที่ทุกอย่างในหัวใจ ของฉันจะเป็นเธอ

                                  


2006-11-14

ปายดูงาน -- กั๊ก ๆ --

                                                                                                            ปายดูงาน ( wOw wOw )

   -- ก้อที่สันยาเอาไว้ว่า กลับจากปายดูงาน จามาอัพสเปสนั้น แระ --  

                                           ในที่สุดวันนี้ก้อ  ได้เวลาอันเปงสมควร ฮา ฮา  

       ปายดูงานครั้งเนี้ย มีทั้งเรื่องสนุก น่ากัว เศร้า ตื่นเต้น หน้าอาย ... (มากมาย)เหลือเกิน  

   เริ่มเลย ... อะนะ

   วันเดินทางเปงคืนวันจันที่ 7 พ.ย. ตอนแรก อาจารบอกว่านั่งรถ ตี2 อั้ยเราก้อม่ะนอนดิ

   กะหลับบนรถ ที่ไนได้ กลับเปลี่ยนเปนตี 4 โห.. กำซิคับ ง่วงมากมาย พอถึง ตี 4 ก้อปายขึ้นรถ

  ที่คณะ โห... แม่ง ตื่นเต้น ฉิบ 

  ก้อตอนขึ้น รถ เสด แระ ช่าย ม่ะ เค้าก้อให้ จับ BudDY ฮา มาก จับได้เพื่อนกลุ่มเดียวกาน ดี ดี เทค ง่ายหน่อย 

  -- วัน แรก อะนะ ก้อปายดู งานที่ สยามคูโบตา 555 ดูรถไถนา สุดยอด ร้อน มากมาย

  ร้องเท้าก้อ กัด เหม็นน้ำมันด้วย แหวะๆ เหนื่อย มากๆ  พอดูงานที่สยามคูโบต้าเสด ก้ปายดูงานที่ TK park

                          ที่ central อ่า แม่ง ม่ะเหงมีอารัย เยย มีแต่หนังสือ ดี ที่เปงห้องแอร์ 

    ดูที TK park เสด ก้อ เข้าพัก ที ใบหยก 1 ดู ไฮโซ เน๊อะ ( แต่ .. ห้องโครตสกปรก )แหวะๆ 

                              * อั้ยความทีม่ะได้กินข้าวมา 1 วันเต็ม ด้วยความหิว ก้อตกลง กะ เพื่อนว่า เด่วจาสั่ง

                          อาหาร ที่โรงแรม กิน ก้อ ลงม่ะติดว่า จากิน(ไข่เจียวหมูสับ) ก้อโทปายสั่งเยย

          ...ยู -- ฮาโหลสั่งอาหารหน่อยค๊า

   ... พนง.-- คับ

                              ...ยู -- ไข่เจียวหมูสับ 5 จานค๊า

                 "จากนั้น ก้อ มีเสียงอั้ยเป้ " ดังมาว่า เฮ้ย ถามดิ ราคาเท่าไร

         ...ยู -- อาหาร จานล่ะเท่ารัยค๊า

   ... พนง -- ?

                    ... พนง -- ........( เงียบซักพัก ) อ่อ จานล่ะ 96 บาท คับ

                                                                          ... ยู   เอ่อ ..... นั้น ม่ะเอาแระค๊า

    เกือบ โง่ แระ    -*-

 พอตอนเยน ก้อ ออกปายเที่ยว กานกะเพื่อน ๆ ปายเดิน สะพานพุทธ กาน นุกหนาน ดี 

                      *  (แต่มีอารัยมากก่าวนั้น) อิ อิ *

                                --- วันที่ 2 ก้อ ออก เดิน ทางปายพัทยา โห... ง่วงฉิบ  (โคตร โทรมเยย อ่า ) 

   ก่อนปายถึงพัทยาก้อแวะ สนามบิน สุวรรณภูมิ ก่อน ( นึกก้อ ฮา มีเรื่อง ตลก สุดยอดเกบไว้ดีกว่า ม่ะเล่า ) 55

                            มาพูด ถึง bUdDY มั่งดีก่า ก้อมีพี่ในเซกคนนึ่ง (ชื่อว่าพี่ กล )

       เค้า จับยู ได้ โคตร เทด อย่างดีเยย     วันแรกนะ ขนมเต็ม ถุง เยย

ส่วนวันที่ 2 ซื้อ แมคโดโน ให้ชุด เบ่อเรอ ( เพื่อนๆมีแต่อิจฉา )อิ อิ อย่างงี้ แระ คนมีบุญ 

                                                   มาพูด ถึง ที่พัทยามั่ง พอมาถึง ก้อเข้าพัก โรงแรมแกรด์โซ่เล่

            แระ ก้อ ออกปาย  -- ริบลี่ -- กาน  โห...  เปงอารายที่ สนุกมากๆ แบบว่า ตอนแรกก้อเข้า

                    ห้องกระจก มืดๆแระก้อต้องหาทางออกให้ได้ ด้วยความ กวนตีนกาน มานมีอยุ่ห้องนึง แบบว่า

        มานเปงไฟเทก และมีเพลง ดั้น ยืนเต้นกานในห้อง จนไฟมืด ฮา มาก ก้อหาทางออกม่ะได้ซิคับ

                            จนอีกทีม นึงเข้ามา อิอิ ฮามากตอนที่เหง พวกเรา เกาะกาน มานยังกะก้อนขี้เยย อ่า  

     ต่อปายก้อปายดูหนัง 3D ก้อทำมะดา ม่ะมีอารัยมากมาย แระก้อ เนี้ยแระอี ห้องที่สำคัญ

                         เปงบ้านผีสิงคับ น่ากัว ฉิบ ออกมานะ เท้าเลือดเยย อ่า ก้อเพื่อนที่อยู่ข้างหลัง(อั้ยปู)

                    อะดิ แม่งเหยีบ เท้า ซะจน ....... เอา เปงว่า มาพุด ถึงตอนอยู่ โรงแรมดีก่าว

     เรื่อง ฮา ก้อมีอยุ่ว่า พวกผู้ชาย อ่ะ ก้อ จากินเหล้า ช่าย ม่ะ ส่วนผู้หญิง ก้อจาเล่นไพ่ เรื่องมานก้อเกิด

                                 เพราะว่าเล่นไพ่เสียงดังมาก จนฝรั่งห้องข้างๆเรียก ตำรวจ สุดยอดขนาดไหน อ่า 

                      จนต้องย้ายปายเล่นห้องอื่น อิอิ

   ---- วันที่ 3 ดีก่าว ตอนเช้า ก้อปายดูงานที่ LG ก้อ ดี ม่ะมีอารัย มากมายแระ ก้อต่อด้วยการปาย 

                                                      เกาะสะเม็ด อิอิ ม่ะน่าบอก ก้อต้องมีเรื่องสนุกอยู่แระ

              ( แต่ปายเกาะสะเมด คร้งนี้ ม่ะอ้วกน๊าคับ ) อิอิ กินยาปายเยย ม่ะอ้วก

    พอปายถึง ก้อต้องนั่ง รถ 2 แถวต่อ ปายอีก แม่ง ถนนอย่าง มอเตอร์ ครอด

                     ขับยังกะจะบิน ไว ฉิบ   แทบจาหลุดออก จากรถ เยย  ไปถึง ก้อเปลี่ยนชุด ปายเล่นน้ำ 

  .... คิดดู ดิ จาโดน อารัย  โดน ลากลงทะเลซิคับ เจ็บ มากมาย ตรงนั้น มีแต่ หินทั้งนั้น 

                               แต่ก้อสนุกดี เพื่อนๆมีความสุข ยูก้อสุขด้วย พอเล่น น้ำเสด ก้อขึ้นปายอาบน้ำ

          ปายกินข้าว  เปงอารัยที่ สุดยอด กินข้าวเปล่า กะ น้ำต้มยำ 555   กินม่ะทันคนอื่น

                    แต่ดี ที่มี BudDY ดี คอยย่างกุ้งกะปู มาให้กิน อิอิ  พอกินเสด ก้อ มาประกาศ BudDYกาน

      กฏมานก้อมีอยู่ว่า ถ้าคายทาย BUdDY ถูก คนที่เปง BUDdY ต้องออกมาเต้น ฮา สุดๆๆ

  เต้นกานตูดส่าย เยยย อิอิ * คนที่ฮาสุดคือ อั้ยเชษ * แม่งเมาแระป่วน ฉิบ

                                   ตอนดึกๆ ก้อออกปายเดินเล่นที่ทะเล กาน นู้น เดิน ปายจนถึงทางออกนู้น

                ม่ะรุเดินปายได้ยังไง โคดไกเลย  เฮ่อ น่าเสีย ดาย เปงวัน สุดท้ายแระ พุ่งนี้ ก้อต้อง กลับ

  * เอ๊ะ  -- เอ๊ะ มีอีกเรื่อง อยากเล่า

                              ก้อเรื่อง มีอยู่ว่า เพื่อนยู (อั้ยต๋อง) อ่ามานเอาโคมมาลอย 5555 --

                ด้วยความอยากลอยจัด เลยลอยหน้าห้องพัก  โคมล่วงคับ ใส่หลังคาห้องพัก

      งุงิ ไฟไหม้ คับ ดีน๊า แม่ง ดับทัน  ม่ะงั้น มึงตาย -- สถานเดียว

 --- เฮ่อ มาถึง วันที่ 4 ก้อม่ะมีอารัย เดินทางกลับบ้านกาน ---  อย่างปลอดภัยทุกคน 

     ป.ล.

    ชีวิต ที่คุ้มค่า มันขึ้นอยู่ กะ เรา ว่าเรา ใช้มานคุ้มค่าแค่ไหน ทามทุกอย่างที่ทำได้

    เพื่อน คืออีก สิ่ง 1 ที่ ทามให้ชีวิต เรามีความสุขที่สุด  (  ร๊ากกก....เพื่อนๆ ) 

    * เด่วจาเอารูปมาลงสเปส เปงเวลาต่อปาย แต่ตอนนี้ได้เวลาสมควรที่ต้องอาบน้ำปายเรียนแระ *

 

2006-10-29

-- i am Be DePResSeD --

 
  

 

 

 

 

 

เฮอร์....

หลังจากที่ห่างหายการทามสเปส ปาย นาน วันนี้กับมาทามแระ รุสึกว่าเสปตัวเองเหม็นเน่ามากๆ อิอิ

-- เอาจิงๆวันนี้ก้อม่ะว่างหรอก ต้องนั่งทามงานวิชาการเงิน แต่มานเครียดๆอ่า ก้อเลยมาหาอารายที่มานผ่อนคลายทามบ้าง ม่ะงั้นอ้วกแตกแน่ๆเยย..

-- จิงๆก้ออยากอัพสเปสแระน๊า แต่มานม่ะมีเวลาจิงๆ เรียนก้อเยอะมาก วิชาก้อยากๆทั้งนั้น รุสึกว่าจาม่ะได้อัพสเปสมาหลายเดือนมากๆ

-- มีเรื่องอยากประเป่าประกาศ กะเพื่อนอีกอย่าง เอ่ออ...มานก้อใกล้วันเกิดเราแระอ่า อย่าลืมน๊า 21 พ.ย อิอิ

--แระก้อเรื่องน่าดีจาย .. ยู จาได้ปายดูงานแรว เย้ เย้ หลังจากที่รอคอยมานาน ปายกะเพื่อนๆ คงสนุกน่าดู  เด่วถ้ามีเวลาจามาอัพสเปสเรื่องปายเที่ยวต่อ..

-- ตอนนี้ก้อเรียนปี 3 เทอม 2 เข้าปาย แระ ยังม่ะมีรายเปงหลักเปงฐาน วิชาเอกตัวเองก้อยังจาเอาม่ะค่อยรอด เรียนเอก คอมธุรกิจ แต่ม่ะรุเรื่องทั้ง คอม ทั้งธุรกิจเลยย ฮา... น่าสงสาร ตัวเอง

-- อีกเรื่องนึงที่โคตรน่าปวดหัว ก้อวิชา JaVa อ่ะดิ แม่งๆ อยากฉิบ อาจารก้อโคตรโหด ถ้าสอบ per-test ม่ะผ่าน ให้ติด f เยย ข้อสอบก้อเปงภาษาอังกฤษทั้งหมด ..เวงกำ ม่ะช่ายเดกนอกนะโว้ย!! แค่อ่านโปรแกรมอย่างเดียวก้อแย่แระ นิดั้นข้อสอบเปงภาษาอังกฤษ ต๊ายตายฉัน

-- ยู ใช้เวลามามากพอแระ เด่วต้องกับ ปายทามงานการเงินต่ออีก เวลานี่ช่างมีค่าเหลือเกิน

P.S...

สันยา....ว่า                                  กลับมาจากดูงานจามาอัพ สเปส  555

ปายทามงานก่องดีก่าวเด่วจาม่ะเสด     มีพรีเซนวันพุ่งนี้

เฮอร์ .... เบื่อ เซรง เหนื่อย

-*-

 

 

 

 
.
2006-08-16

-- วันนี้ดี .. เพราะเมื่อวาน--

</TABLE
 

 

วันนี้ดี -- เพราะเมื่อวาน

เคยลองถามตัวเองบ้างหรือป่าวว่า....

ถ้าคุณสามารถ -- กลับไปยังอดีตได้

อย่าจะเปลียนแปลงอะไรบ้าง

ทุกๆวันที่หน้าปฎิทินถูกขีดฆ่าทิ้งไป ได้ทิ้งอะไรให้เราไว้มากมาย

บางครั้งก็เป็นความประทับใจ บางครั้งก้เป็นความเจ็บปวด

แต่ที่มีอยู่แน่ๆ คือ -- บทเรียน --

หลายครั้งที่การตัดสินใจในชีวิต เราก้ออธิบายไม่ได้เหมือนกานว่า..

ทำไมถึงเลือกทางนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่น่าจะสำคัญมากก่าวสาเหตุอื่น ก้อคือ..

-- การยอมรับว่า คนเรามีสิทธิ์ พลาดกันได้ --

เพียงแค่รู้ว่าตัวเอง พลาดเรื่องอะไร

แล้วใช้มันเป็นประสบกราณ์ ไว้สอนตัวเอง

.....

..........

หากคุณมีเรื่องเมื่อวาน ที่ยังสร้างความรุ้สึก

แง่ลบให้กับตัวเอง ถึงวันนี้อยู่ละก้อ...

ทุก ๆ ๆ  เ ช้ า ที่ เ ร า ตื่ น น อ น

ล อ ง บ อ ก กั บ ตั ว เ อ ง ว่ า

---- เ ร า มี ท า ง เ ลื อ ก อ ยู่  2 ท า ง ---

คื อ

...เ ลื อ ก ที่ จ ะ รู้ สึ ก ดี ต่ อ ตั ว เ อ ง   ห รื อ    รู้ สึ ก ไ ม่ ดี ...

*** แ ล้ ว เ ร า จ ะ เ ลื อ ก อ ย่ า ง ห ลั ง ไ ป เ พื่ อ อ ะ ไ ร ***

   ป.ล 

   ยู --- ท า ม แ ห ว น น า ม ส กุ ล ห า ย อ่ า  

         ท า ม ไ ง ดี อ่ า โ ด น แ น่ ๆ ๆ เ ล ย T_T

 

 

 
2006-07-23

กล้าพูด กะ กล้ายอมรับ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความทุกข์จะไม่เกิดขึ้น

หากอีกฝ่ายกล้ายอมรับ -- ความจิง

และอีกฝ่าย -- กล้าพูดความจิง

เห็นคู่รักหลายคู่ มักทะเลากัน

กับเรื่องโกหกกัน

ฝ่ายหนึ่งบอกว่า อีกฝ่ายหนึ่งโกหก..

ไม่ยอมบอกความจริง

อีกฝ่ายหนึ่งก้อบอกว่า

ขืนบอกไปก้อร้องกรี๊ดลูกเดียว

เพราะไม่ยอมรับความจริง

เราไม่อยากให้ใครโกหกเรา...

แต่ถามเราหรือยังว่ารับความจริง

ได้มากแค่ไหน

มีหลายคนชอบโกหกตัวเอง..

และไม่ฟังความจริงหากทำให้เจ็บ

เรื่องมันก้อเลยวนเวียนไม่สิ้นสุด

มีโกหก ก้อมีจับผิด

ฉันว่าเรื่องเหล่านี้จะหมดไป...

หากเราชอบพูดความจริง และ

กล้ายอมรับความจริง

เมื่อไรที่เราเป็นคนที่รับได้ทุกเรื่อง

ฟังอย่างมีสติ และเข้าใจด้วยเหตุผล

เราจะได้รับรู้อะไรอีกมาก

จากคนที่เราอยู่ด้วย

เขาจะกล้าพูดอย่างที่คิด

กล้าพูดอย่างที่ทำ..

และเราจะได้รู้จักเขาจริงๆ

บางทีการปิดหู -- ปิดตาไม่รับฟัง

พูดได้แค่คำว่า "รับไม่ได้"

เราจะกลายเป็น

คนเดียวที่ใกล้ชิดเขาที่สุด

แต่รู้จักเขา...

"เป็นคนสุดท้าย"

 

 

 

 

 

 

.
 

U - hu

Image Hosted by ImageShack.us